
یک روز اگر آمدی
و در امتداد پاییز درختهای یک باغ
دختری را دیدی که روی طلایی برگ ها زانو زده
مبادا به تمام قد بایستی روبه روی او و زل بزنی به خاکستری خاطراتش
شاید رفته دلتنگی هایش را همدم خاک کند
بسپارش به تنهایی...
پی نوشت۱:
همه به زخم های شان دستمال می بندند من به زخم زندگی ام دل بسته ام...!
پی نوشت ۲:
**بیش ترین دروغی که در این دنیا گفتم این کلمه است: خوبم.....!
نظرات شما عزیزان:
|